लुम्बिनी प्रदेश: विस्तृत अध्ययन र परिचय

१. ऐतिहासिक पृष्ठभूमि र नामकरण

नेपालको संविधान २०७२ बमोजिम नेपाललाई सात प्रदेशमा विभाजन गर्दा साविकको लुम्बिनी अञ्चल, राप्ती अञ्चलका ५ जिल्ला र भेरी अञ्चलका ३ जिल्लाहरूलाई मिलाएर यो प्रदेश बनाइएको हो ।

सुरुमा यसलाई प्रदेश नं. ५ भनिए पनि २०७७ साल असोज २० गते प्रदेश सभाको दुई-तिहाइ बहुमतले यसको नाम “लुम्बिनी प्रदेश” र स्थायी राजधानी दाङको देउखुरी राख्ने ऐतिहासिक निर्णय गरियो ।

विश्वशान्तिका अग्रदूत गौतम बुद्धको जन्मस्थल लुम्बिनीको नामबाट यसको नामकरण हुँदै यस प्रदेशलाई विश्वकै आध्यात्मिक केन्द्रको रूपमा पहिचान दिलाएको छ ।

२. भौगोलिक अवस्था र विविधता

लुम्बिनी प्रदेश नेपालको भौगोलिक विविधताको एउटा उत्कृष्ट नमूना हो ।

  • क्षेत्रफल: २२,२८८ वर्ग किलोमिटर (नेपालको कुल क्षेत्रफलको १५.१%)
  • धरातलीय स्वरूप: यस प्रदेशमा दक्षिणको समथर तराई, मध्य भागमा महाभारत र चुरे पर्वत श्रृङ्खला, र उत्तरमा केही हिमाली भू-भाग (पूर्वी रुकुम) पर्दछ ।
  • उचाइ: समुद्री सतहबाट करिब १५० मिटरदेखि ६,००० मिटरभन्दा बढी उचाइसम्म फैलिएको छ।

सीमाना:

  • उत्तर: कर्णाली प्रदेश र गण्डकी प्रदेश
  • दक्षिण: भारतको उत्तर प्रदेश र बिहार राज्य
  • पूर्व: गण्डकी प्रदेश र लुम्बिनीको नवलपरासी (सुस्ता पूर्व) खण्ड
  • पश्चिम: सुदूरपश्चिम प्रदेश

३. प्रशासनिक र राजनीतिक संरचना

संरचनाको प्रकार संख्या
जिल्लाहरू १२ (नवलपरासी (प), रुपन्देही, कपिलवस्तु, पाल्पा, अर्घाखाँची, गुल्मी, प्युठान, रोल्पा, पूर्वी रुकुम, दाङ, बाँके र बर्दिया)
उप-महानगरपालिका ४ (नेपालगञ्ज, बुटवल, घोराही, तुल्सीपुर)
नगरपालिका ३२
गाउँपालिका ७३

यस प्रदेशमा प्रदेश सभाका ८७ सदस्यहरू रहने व्यवस्था छ, जसमा ५२ जना प्रत्यक्ष र ३५ जना समानुपातिक निर्वाचन प्रणालीबाट छनोट हुन्छन्।

४. आर्थिक आधार र पूर्वाधार

लुम्बिनी प्रदेश नेपालको आर्थिक मेरुदण्ड मानिन्छ। यहाँको अर्थतन्त्रका मुख्य चार खम्बा छन्:

क) कृषि र पशुपालन:
लुम्बिनीलाई नेपालको "अन्न भण्डार" भनिन्छ। रुपन्देही, कपिलवस्तु, दाङ, बाँके र बर्दियामा धान, गहुँ, मकै र उखुको ठूलो उत्पादन हुन्छ। कफी उत्पादनमा गुल्मी र पाल्पा चर्चित छन् भने सुन्तलाका लागि अर्घाखाँची र प्युठान प्रसिद्ध छन्।

ख) उद्योग र व्यापार:
भैरहवा-बुटवल कोरिडोर र नेपालगञ्ज औद्योगिक क्षेत्रमा ठूला सिमेन्ट उद्योग, जडीबुटी उद्योग र खाद्यान्न प्रशोधन केन्द्रहरू छन्। नेपालको सबैभन्दा ठूलो सुख्खा बन्दरगाह मध्ये एक भैरहवामा अवस्थित छ।

ग) पर्यटन:
विश्वभरका बौद्ध धर्मावलम्बीहरुको आस्थाको केन्द्र लुम्बिनीले यहाँको पर्यटनमा ठूलो योगदान पुर्‍याएको छ। साथै, बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्जले वन्यजन्तु पर्यटनको ढोका खोलेको छ।

घ) यातायात र पूर्वाधार:

  • गौतम बुद्ध अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल: भैरहवामा रहेको यो विमानस्थलले पर्यटन र वैदेशिक व्यापारमा क्रान्ति ल्याएको छ।
  • महेंद्र राजमार्ग: प्रदेशको मध्य भाग भएर जाने यो राजमार्गले पूर्व-पश्चिमलाई जोड्छ।
  • हुलाकी राजमार्ग: तराईका जिल्लाहरुको आर्थिक विकासका लागि यो राजमार्ग निर्माणाधीन छ।

५. प्रमुख धार्मिक, सांस्कृतिक तथा पर्यटकीय स्थलहरु

  1. लुम्बिनी: मायादेवी मन्दिर, अशोक स्तम्भ, र विभिन्न देशका कलात्मक विहारहरु
  2. तिलौराकोट: शाक्यमुनि बुद्धले २९ वर्ष बिताएको प्राचीन दरबार
  3. स्वर्गद्वारी (प्यूठान): हिन्दु धर्मावलम्बीहरुको पवित्र तीर्थस्थल
  4. रानीमहल (पाल्पा): कालीगण्डकीको किनारमा रहेको प्रेमको प्रतीक दरबार
  5. बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्ज: पाटे बाघ, एकसिङ्गे गैँडा र डल्फिन अवलोकनका लागि प्रसिद्ध
  6. बाँके राष्ट्रिय निकुञ्ज: वन्यजन्तु संरक्षणका लागि महत्वपूर्ण क्षेत्र
  7. रेशम खेती (इलामपछि ठूलो): र विभिन्न पहाडी पदयात्रा मार्गहरु

६. जनसांख्यिक र सामाजिक अवस्था

२०७८ को जनगणना अनुसार लुम्बिनी प्रदेशको जनसंख्या करिब ५१ लाख २२ हजार रहेको छ।

  • जातीय विविधता: यहाँ थारु, मगर, खस-आर्य (ब्राह्मण, क्षेत्री), मुस्लिम, र यादव समुदायको ठूलो बसोबास छ।
  • भाषा: नेपाली आधिकारिक भाषा भए पनि स्थानीय रुपमा थारु, अवधी, मगर, भोजपुरी र मैथिली भाषा बोलिन्छ।
  • चाडपर्व: थारु समुदायको माघी, इस्लाम समुदायको ईद, पहाडी समुदायको दशैं-तिहार, र तराईको होली तथा छठ यहाँका मुख्य पर्व हुन्।

७. अवसर र चुनौतीहरू

अवसरहरू:

  • अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलका कारण अन्तर्राष्ट्रिय पर्यटनको सम्भावना।
  • सिमेन्ट र कृषिमा आधारित उद्योगहरूको विस्तार।
  • बाँके र बर्दिया जस्ता निकुञ्जहरूबाट पर्यावरण पर्यटनको विकास।

चुनौतीहरू:

  • तराईमा हुने डुबान र कटानको समस्या।
  • पहाडी क्षेत्रबाट बढ्दो बसाइँसराइ।
  • बेरोजगारी र औद्योगिक प्रदूषण नियन्त्रण।

८. प्राकृतिक स्रोत र जलस्रोतको अवस्था

लुम्बिनी प्रदेश जलस्रोत र वनस्पतिमा निकै धनी छ। यहाँका नदीहरू केवल सिंचाइका लागि मात्र नभई जलविद्युत र साहसिक पर्यटनका लागि पनि महत्वपूर्ण छन्।

  • प्रमुख नदी प्रणाली: कालीगण्डकी प्रदेशको पूर्वी सीमा निर्धारण गर्ने यो नदी जलविद्युतका लागि प्रसिद्ध छ।
  • राप्ती र बबई: दाङ र बाँके जिल्लाको मेरुदण्डका रूपमा रहेका यी नदीहरूले विशाल तराईको फाँटलाई सिंचित गर्छन्।
  • तिनाउ नदी: रुपन्देहीको व्यापारिक केन्द्र बुटवलको सभ्यता यसै नदीसँग जोडिएको छ।
  • ताल तथा सिमसार क्षेत्र: कपिलवस्तुको जगदिशपुर ताल नेपालकै ठूलो मानव निर्मित ताल हो, जुन चराहरूको अवलोकनका लागि विश्व प्रसिद्ध (रामसार सूचीमा) छ।
  • बर्दियाको बढैया ताल र दाङको जखेडा ताल पर्यटकीय र जैविक विविधताको दृष्टिले महत्वपूर्ण छन्।

९. वन र वन्यजन्तु संरक्षण

यस प्रदेशको ठूलो भू-भाग वनजंगलले ढाकिएको छ। यहाँ उष्ण प्रदेशदेखि अल्पाइन वनस्पतिसम्म पाइन्छ।

  • बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्ज: ९६८ वर्ग किलोमिटरमा फैलिएको यो निकुञ्ज पाटे बाघको संरक्षणका लागि एसियामै प्रसिद्ध छ। यहाँ जङ्गली हात्ती र एकसिङ्गे गैँडाको पनि ठूलो संख्या छ।
  • बाँके राष्ट्रिय निकुञ्ज: यसलाई बाघको वासस्थान विस्तार गर्ने उद्देश्यले स्थापना गरिएको हो।
  • जडिबुटी: पहाडी जिल्लाहरू जस्तै रोल्पा, प्युठान र पूर्वी रुकुममा यार्सागुम्बा, पाँचऔंले, र टिमुर जस्ता बहुमूल्य जडिबुटीहरू प्रचुर मात्रामा पाइन्छन्।

१०. विशिष्ट सांस्कृतिक र जातीय पहिचान

लुम्बिनी प्रदेश केवल धार्मिक मात्र होइन, जातीय विविधताको सङ्ग्रहालय जस्तै छ।

  • थारू संस्कृति: दाङ, बाँके र बर्दिया थारू जातिको मुख्य थलो हो। उनीहरूको 'बडघर' प्रथा (गाउँको न्याय र विकास गर्ने प्रणाली) र 'सखिया नाच' विश्वकै लागि अध्ययनको विषय हो।
  • मगर संस्कृति: पाल्पा, गुल्मी र रोल्पा मगर जातिको उद्गम स्थल मानिन्छ। यहाँको कौडा र सोरठी नाच निकै लोकप्रिय छन्।
  • अवधी संस्कृति: कपिलवस्तु र रुपन्देहीको दक्षिणी भागमा अवधी संस्कृतिको गहिरो प्रभाव छ। यहाँको खानपान र होली मनाउने शैली विशिष्ट छ।

११. शिक्षा र स्वास्थ्यको अवस्था

यो प्रदेश पछिल्लो समयमा नेपालको शैक्षिक र स्वास्थ्य हबका रूपमा विकसित हुँदैछ।

  • उच्च शिक्षा: लुम्बिनी बौद्ध विश्वविद्यालय (लुम्बिनी): बौद्ध दर्शन अध्ययनको प्रमुख केन्द्र।
  • नेपालगन्ज विश्वविद्यालय: पश्चिम नेपालको प्राचिन थलो।
  • बुटवल र भैरहवामा थुप्रै इन्जिनियरिङ र मेडिकल कलेजहरू सञ्चालित छन्।
  • स्वास्थ्य सेवा: भेरी अस्पताल (नेपालगन्ज): पश्चिम नेपालको ठूलो र पुरानो सरकारी अस्पताल।
  • लुम्बिनी प्रादेशिक अस्पताल (बुटवल): प्रदेशकै अग्रणी स्वास्थ्य सेवा प्रदायक।
  • राप्ती स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठान (घोराही): दाङ क्षेत्रको प्रमुख स्वास्थ्य शिक्षा संस्था।

१२. प्रमुख व्यापारिक नाकाहरू र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध

भारतसँगको लामो सीमाना भएकाले यो प्रदेश नेपालको वैदेशिक व्यापारको मूलद्वार हो।

  • बेलहिया नाका (भैरहवा): नेपालको दोस्रो ठूलो भन्सार नाका, जहाँबाट पर्यटन र औद्योगिक कच्चा पदार्थ भित्रिन्छन्।
  • जमुना नाका (नेपालगन्ज): मध्यपश्चिम र सुदूरपश्चिमको मुख्य व्यापारिक नाका।
  • कृष्णनगर नाका (कपिलवस्तु): कोइला र खाद्यान्न आयातका लागि महत्वपूर्ण।

१३. लुम्बिनी प्रदेशका ५ 'म' (समृद्धिको आधार)

यस प्रदेशको विकासको खाका बुझ्न यी ५ बुँदालाई मुख्य मानिन्छ:

  1. मन्दिर: लुम्बिनी, स्वर्गद्वारी, तिलोत्तमा जस्ता विश्वप्रसिद्ध धार्मिक तथा पर्यटकीय गन्तव्यहरू।
  2. मैदान: तराईको अत्यन्त उब्जाउ भूमि र भित्री मधेशका विशाल फाँटहरू।
  3. मार्ग: गौतम बुद्ध अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल, पूर्व-पश्चिम राजमार्ग, हुलाकी सडक र व्यापारिक नाकाहरू।
  4. मानव संसाधन: यहाँको विकासमा खटिने दक्ष जनशक्ति, उद्यमी र कर्मठ श्रमशक्ति।
  5. मिलन: विभिन्न जातजाति, भाषाभाषी र धर्मका समुदायबीचको अतुलनीय आपसी सद्भाव र एकता।

निष्कर्ष

लुम्बिनी प्रदेश सम्भावनाले भरिपूर्ण प्रदेश हो। धार्मिक पर्यटन, आधुनिक कृषि र औद्योगिक विकासको संगम भएको यो प्रदेशले नेपालको समग्र आर्थिक विकासमा नेतृत्वदायी भूमिका खेल्न सक्छ। शान्तिको सन्देश दिने लुम्बिनी र अन्न उत्पादन गर्ने तराईको समथर मैदान यस प्रदेशको वास्तविक पहिचान हुन्।
लुम्बिनी प्रदेश परिचय

लुम्बिनी प्रदेश नेपालको पश्चिमी भागमा अवस्थित एक महत्वपूर्ण प्रदेश हो । जसको नामकरण भगवान गौतम बुद्धको जन्मस्थल लुम्बिनीबाट भएको हो । यो प्रदेश भौगोलिक, सांस्कृतिक, आर्थिक र पर्यटकीय विविध hookupले भरिपूर्ण छ ।

१. भौगोलिक, प्रशासनिक तथा जनसांख्यिकीय आधार

१. भौगोलिक अवस्थिति र सिमाना

  • अवस्थित: यो प्रदेश २७°३६' देखि २८°५०' उत्तरी अक्षांश र ८०°५' देखि ८४°०' पूर्वी देशान्तरसम्म फैलिएको छ ।
  • सिमाना:
  • पूर्वमा: गण्डकी प्रदेश
  • उत्तरमा: गण्डकी प्रदेश र सुदूर पश्चिम प्रदेश
  • दक्षिणमा: भारतको उत्तर प्रदेश राज्य
  • क्षेत्रफलको अंश: यस प्रदेशले नेपालको कुल क्षेत्रफलको १५.१ प्रतिशत भूभाग ओगटेको छ ।
२. जिल्ला संरचना र राजधानी
  • जिल्ला संख्या: लुम्बिनी प्रदेशमा जम्मा १२ जिल्लाहरू रहेका छन् ।
  • जिल्लाहरू: पूर्वी रुकुम, रोल्पा, प्युठान, गुल्मी, अर्घाखाँची, पाल्पा, दाङ, नवलपरासी (सुस्ता पश्चिम), रूपन्देही, कपिलवस्तु, बाँके र बर्दिया ।
  • ठूलो जिल्ला: क्षेत्रफलका आधारमा दाङ (२,९५५ वर्ग कि.मी.) सबैभन्दा ठूलो जिल्ला हो ।
  • सानो जिल्ला: नवलपरासी बर्दघाट सुस्ता पश्चिम (६३४ वर्ग कि.मी.) सबैभन्दा सानो जिल्ला हो ।
  • राजधानी: यस प्रदेशको स्थायी राजधानी दाङको भालुवाङमा तोकिएको छ ।
३. जनसांख्यिकीय विवरण
  • कुल जनसंख्या: राष्ट्रिय जनगणना २०७८ अनुसार लुम्बिनी प्रदेशको कुल जनसंख्या ५१,२२,०७८ रहेको छ ।
  • मानव विकास सूचकांक (HDI): सन् २०१९ को प्रतिवेदन अनुसार यस प्रदेशको मानव विकास सूचकांक ०.५३ रहेको छ ।
  • यो प्रदेश मानव विकास सूचकांकको हिसाबले चौथो स्थानमा रहेको छ ।

साक्षरता दर: लुम्बिनी प्रदेशको साक्षरता ६६.४३ प्रतिशत

४. भू–धरातलीय स्वरूप
  • लुम्बिनी प्रदेशको भू–बनावट अग्ला हिमश्रृंखला, पहाड, उपत्यका र समथर फाँटहरूको मिश्रणबाट बनेको छ ।
  • यसलाई चार प्रमुख भू–धरातलीय क्षेत्रमा विभाजन गर्न सकिन्छ :
  • हिमाली क्षेत्र:
  • यसले प्रदेशको कुल भूमिको थोरैमात्र अंश ओगटेको छ ।
  • सिस्ने हिमाल यसै क्षेत्रमा पर्दछ ।
  • पूर्वी रुकुम यस प्रदेशको एकमात्र हिमाली जिल्ला हो ।
  • मध्य पहाडी क्षेत्र:
  • यस प्रदेशको धेरै भूभाग यस क्षेत्रमा पर्दछन् ।
  • रोल्पा, प्युठान, गुल्मी, अर्घाखाँची र पाल्पा जिल्लाहरू पहाडी भागमा रहेका छन् ।
  • भित्री मधेश (तराई):
  • दाङ जिल्ला यस प्रदेशको भित्री मधेशमा पर्ने जिल्ला हो ।
  • तराई क्षेत्र (बाह्य मधेश):
  • नवलपरासी (सुस्ता पश्चिम), रूपन्देही, कपिलवस्तु, बाँके र बर्दिया यस क्षेत्रमा पर्ने जिल्ला हुन् ।
५. हावापानीको अवस्था
  • यस प्रदेशमा भू–धरातल अनुसार उपोष्ण, समशीतोष्ण, लेकाली र टुण्ड्रा प्रकारको हावापानी पाइन्छ ।
  • उत्तरी भाग केही चिसो हुन्छ भने पहाडमा न्यानो र तराई तथा भित्री मधेशमा गर्मी हुन्छ ।
  • वर्षा मनसुनि वायुले हिउँदमा पश्चिमी वायुले हल्का वर्षा गराउँछ ।
६. जलसम्पदा
  • यस प्रदेशको जलसम्पदाको प्रमुख स्रोत नदी र तालतलैया हुन् ।
  • प्रमुख नदीहरू: तिनाउ, राप्ती, बबई र बाणगंगा नदीहरू यस प्रदेशभित्र रहेका छन् ।
  • सीमा नदीहरू: कर्णाली र कालीगण्डकी नदीहरू क्रमशः सुदूरपश्चिम प्रदेश र गण्डकी प्रदेश छुट्याउने सीमा नदीका रूपमा रहेका छन् ।
७. जातीय तथा भाषिक संरचना
  • मुख्य जातजाति: यस प्रदेशमा ब्राह्मण, क्षेत्री, थारु र मगर आदि प्रमुख छन् ।
११. धार्मिक र पर्यटन महत्व
  • पर्यटकीय गन्तव्य: लुम्बिनी प्रदेश नेपालको प्रमुख गन्तव्य हो ।
  • नामाकरण: भगवान गौतम बुद्धको जन्मस्थल लुम्बिनीको नामबाट यस प्रदेशको नामाकरण गरिएको हो ।
  • प्रमुख धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू:
  • लुम्बिनी (बुद्धको जन्मस्थल), स्वर्गद्वारी, रिडी, तानसेन, बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्ज, रानी महल, सुपादेउराली, बागेश्वरी, कृष्णमन्दिर, जामे मस्जिद, रहमानिया मस्जिद नेपालगञ्ज, तिलौराकोट कपिलवस्तु आदि ।
  • यी धार्मिक तथा सांस्कृतिक धरोहरहरूले पर्यटन विकासमा ठूलो भूमिका खेलिरहेका छन् ।
१२. ऊर्जा र सिँचाइ
  • विद्युत उत्पादन: फिसमर, रिडी हाइड्रोपावर र बुटवल पावर कम्पनीबाट विद्युत उत्पादन भइरहेको छ ।
  • जलस्रोतको सम्भावना: कालीगण्डकी र राप्ती नदीको पानीलाई विद्युत र सिँचाइमा उपयोग गर्ने ठूलो सम्भावना छ ।
  • सिँचाइ आयोजना: सिक्टा सिँचाइ आयोजनाले बाँके र बर्दियाका हजारौँ विगाह जमिनमा सिँचाइको सुविधा उपलब्ध गराउन सक्ने सम्भावना छ ।
१३. यातायात सञ्जाल
  • सडक पूर्वाधार: सडक पूर्वाधारको राम्रो विकास भएको छ ।
  • महेंद्र राजमार्गको धेरै भाग यसै प्रदेशमा पर्छ ।
  • सिद्धार्थ राजमार्गले पहाड तराईलाई जोडेको छ ।
  • सबै जिल्लाहरू राष्ट्रिय सडक सञ्जालमा जोडिएका छन् ।
  • उत्तर–दक्षिण राजमार्गहरूले हिमाल, पहाड र तराईबीच यातायातको सुविधा वृद्धि गरिरहेका छन् ।
  • हवाई यातायात: भैरहवा, नेपालगञ्ज र दाङमा विमानस्थल रहेका छन् ।
  • नेपालगञ्जबाट पश्चिम नेपालका विभिन्न जिल्लाहरूमा हवाई यातायातको पहुँच स्थापित छ ।
  • जातीय विभाजन :
  • पहाडी क्षेत्रमा : मगर, क्षेत्री, बाहुन, दलित, ठकुरी, सन्यासी आदि मुख्य जातजाति हुन् ।
  • तराई/भित्री मधेश : थारु, यादव, मुसलमान र सीमान्तकृत समूहका (चमार, कने, कहार, पासवान आदि) बसोबास गर्छन् ।
  • मुस्लिम र थारु बाहुल्यता : कपिलवस्तु र बाँके जिल्ला मुस्लिम बाहुल्य भएका जिल्ला हुन् भने दाङ र बर्दिया थारु बाहुल्य भएका जिल्ला हुन् ।
  • भाषा : यहाँ बसोबास गर्ने अधिकांश मानिसहरूले नेपाली भाषा बोल्छन् । अन्य भाषाहरूमा थारु, अवधी, उर्दु, बज्जिका, मगर आदि बोलिन्छन् ।
८. धार्मिक बहुलता र चाडपर्व
  • धर्म : लुम्बिनी प्रदेशमा हिन्दु धर्मावलम्बीहरूको बाहुल्यता रहेको छ । यहाँ बौद्ध, इस्लाम, इसाई र प्राकृतिक धर्मावलम्बीहरूको पनि बसोबास रहेको छ ।
  • चाडपर्व : यस प्रदेशमा माघी (थारु संस्कृति), ईद, दशैं, तिहार, रमजानचौथ आदि चाडपर्व मनाइन्छ ।
  • सामाजिक पहिचान : यो प्रदेश सामाजिक, सांस्कृतिक र धार्मिक विविधता र पहिचान बोकेको प्रदेश हो ।
९. अर्थतन्त्रको आधार र कृषि
  • मुख्य आर्थिक क्रियाकलाप : कृषि लुम्बिनी प्रदेशको मुख्य आर्थिक क्रियाकलाप हो ।
  • कृषि उत्पादन :
  • यहाँ धान, गहुँ, मकै, कोदो, तेलहन, दलहन, उखु, आलु, तरकारी, फलफूल खेतीको व्यावसायिक सम्भावना रहेको छ ।
  • तराई र भित्री मधेशमा धान प्रशस्त उत्पादन हुन्छ ।
  • पशुपालन र व्यवसाय : पशुपालन अर्थतन्त्रको अभिन्न अङ्ग हो । कुखुरा तथा माछा पालन, दुग्ध, तरकारी र फलफूल खेती व्यवसायिक रूपमा सञ्चालन गरिएको छ ।
१०. औद्योगिक तथा व्यापारिक केन्द्रहरू
  • आर्थिक केन्द्रहरू : बुटवल, भैरहवा र नेपालगञ्ज लुम्बिनी प्रदेशका प्रमुख आर्थिक केन्द्रहरू हुन् ।
  • उद्योग र रोजगारी : बुटवल, भैरहवा र नेपालगञ्जमा विभिन्न उद्योगहरू सञ्चालन छन् जसले यहाँका मानिसहरूलाई रोजगारीको अवसर प्रदान गरेका छन् ।
  • व्यापारिक नाका र केन्द्रहरू :
  • लुम्बिनी प्रदेश भारतीय नाकासँग जोडिएको छ (भैरहवा, कृष्णनगर, नेपालगञ्ज) ।
१४. स्थानीय तहको संरचना

लुम्बिनी प्रदेशमा जम्मा १०९ वटा स्थानीय तहहरू रहेका छन् ।

तहको प्रकार संख्या प्रमुख उदाहरणहरू
उपमहानगरपालिका बुटवल, तुल्सीपुर, घोराही, नेपालगञ्ज
नगरपालिका ३२ रामग्राम, तानसेन, सन्धिखर्क, गुलरिया, कोहलपुर, लमही आदि
गाउँपालिका ७३ पुथा उत्तरगंगा, त्रिवेणी, नरेनापुर, बहेडाताल, मायादेवी, सुस्ता आदि
१५. जिल्लाहरूको सूची

लुम्बिनी प्रदेश अन्तर्गतका १२ जिल्लाहरू निम्नानुसार छन्:

  1. पूर्वी रुकुम
  2. रोल्पा
  3. प्युठान
  4. गुल्मी
  5. अर्घाखाँची
  6. पाल्पा
  7. दाङ
  8. नवलपरासी (सुस्ता पश्चिम)
  9. रुपन्देही
  10. कपिलवस्तु
  11. बाँके
  12. बर्दिया

साथीहरूसँग यो पोस्ट सेयर गर्नुहोस्

अर्को पोस्ट हेर्नुहोस्
यो पोस्टमा अहिलेसम्म कसैले कमेन्ट गरेको छैन
कमेन्ट गर्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस्

tirthuprety नीति नियमको पालना गरी कमेन्ट गर्नुहोस् , प्रत्येक कमेन्ट समीक्षा गरिनेछ।

comment url